Konjenital Kalp Cerrahisi

Konjenital kalp cerrahisi, fetal gelişim sırasında ortaya çıkan kalp ve büyük kan damarlarının anatomik anormalliklerini düzeltmeye adanmış son derece karmaşık bir cerrahi disiplindir.

Toplu olarak konjenital kalp hastalığı (KKH) olarak bilinen bu kusurlar, kanın kalpten ve vücudun geri kalanına nasıl aktığını etkileyerek çok sayıda biçimde ortaya çıkar. Konjenital kalp cerrahisinin karmaşıklığı, olası kusurların geniş yelpazesinden ve kırılgan yenidoğanlardan karmaşık, bazen daha önce onarılmış durumlara sahip yetişkinlere kadar uzanan hastaları ameliyat etme gerekliliğinden kaynaklanır.

Cerrahi yaklaşımlar büyük ölçüde değişir ve ilgili kusura, şiddetine ve hastanın yaşına göre belirlenir. İşlemler; kalp duvarlarındaki deliklerin (septal kusurlar) onarılmasını, kalp kapaklarının yeniden yapılandırılması veya değiştirilmesini, daralmış kan damarlarının (aort veya pulmoner arter gibi) genişletilmesini ve büyük arterlerin transpozisyonu ya da hipoplastik sol kalp sendromu gibi karmaşık durumlarda kan akışının yeniden yönlendirilmesini içerebilir.

Birçok işlem, kalp onarım için durdurulurken dolaşımı sürdürmek amacıyla bir kalp-akciğer baypas makinesinin kullanılmasını gerektirir.

 Cerrahi tekniklerde, teknolojide ve ameliyat öncesi ve sonrası bakımda kaydedilen önemli ilerlemeler, KKH'li bireyler için sonuçları çarpıcı biçimde iyileştirmiş ve birçoğunun aktif bir yaşam sürmesine olanak tanımıştır; ancak bazıları aşamalı işlemler veya ömür boyu takip gerektirebilir.

Cerrahi gerektiren konjenital kalp kusurlarının belirtileri, kusurun türüne ve şiddetine bağlı olarak büyük ölçüde değişir. Bazı kusurlar yenidoğanlarda hemen ortaya çıkan şiddetli belirtilere yol açabilirken, diğerleri ancak ileri çocukluk döneminde ya da yetişkinlikte kendini gösterebilir.

Bebeklerdeki yaygın belirtiler arasında düşük oksijen düzeyleri nedeniyle deride, dudaklarda ve tırnaklarda mavimsi renk değişikliği (siyanoz), hızlı solunum veya solunum güçlüğü, yetersiz beslenme ve yetersiz kilo alımı ve aşırı terleme yer alabilir. Daha büyük çocuklar ve yetişkinlerde nefes darlığı, yorgunluk, çarpıntı, göğüs ağrısı, baş dönmesi veya uzuvlarda şişlik görülebilir.

 Fizik muayene sırasında saptanan kalp üfürümleri, olası bir kusurun önemli bir göstergesi olabilir.

Çoğu konjenital kalp kusurunun kesin nedenleri bilinmemektedir. Bununla birlikte, genetik ve çevresel faktörlerin bir kombinasyonunun rol oynadığına inanılmaktadır.

Risk faktörleri arasında konjenital kalp hastalığı aile öyküsü, bazı genetik sendromlar (Down sendromu gibi), gebelik sırasında diyabet veya kızamıkçık enfeksiyonu gibi annenin sağlık durumları ve gebelik sırasında bazı ilaçların kullanımı ya da bazı maddelere maruz kalma yer alabilir.

Konjenital kalp kusurlarının tanısı çoğu zaman doğumdan önce, gebelik sırasında bebeğin kalbinin ultrasonu olan fetal ekokardiyografi ile başlar. Doğumdan sonra, fizik muayeneye, belirtilere veya bir yenidoğan tarama testine (nabız oksimetrisi gibi) dayanarak bir kusurdan şüphelenilirse, ileri tanı testleri yapılır.

Bunlar genellikle kalbin yapısını ve işlevini görüntülemek için ekokardiyografiyi, elektriksel aktiviteyi ve ritmi değerlendirmek için elektrokardiyogramı (EKG), kalp boyutunu ve akciğer durumunu değerlendirmek için göğüs röntgenini ve kandaki oksijen düzeylerini ölçmek için nabız oksimetrisini içerir. Kusurun anatomisini ve şiddetini tam olarak anlamak için kardiyak MR veya BT taramaları gibi daha ayrıntılı görüntülemeler ve kalp kateterizasyonu gibi invaziv işlemler gerekebilir.

Kalp kateterizasyonu, daha az karmaşık kusurları onarmak için bazı girişimsel tedavilerde de kullanılabilir.

 Konjenital kalp kusurlarının cerrahi tedavisi; ilgili anomaliye, çocuğun yaşına ve genel sağlık durumuna göre büyük ölçüde kişiye özeldir. İşlemler, septal kusurların kapatılması gibi nispeten basit onarımlardan, kalp-akciğer makinesinin kullanımını gerektiren karmaşık rekonstrüktif ameliyatlara kadar uzanır.

Birçok karmaşık kusur, birkaç ay ya da yıl içinde bir dizi aşamalı ameliyat gerektirir. Ameliyat sonrası bakım, yoğun bakım ünitesinde yakın izlemi ve bir iyileşme dönemini içerir.

Kalp işlevini izlemek, olası komplikasyonları saptamak ve devam eden sorunları yönetmek için konjenital kalp hastalığı konusunda uzmanlaşmış bir kardiyolog ile uzun vadeli takip, hastanın yaşamı boyunca son derece önemlidir.